W niedzielę wieczorem, 1 lutego, na niebie można było zaobserwować lutową pełnię Księżyca nazywaną też Śnieżnym Księżycem. Zjawisko astronomiczne było też widoczne w poniedziałek i wtorek. Wyróżnia się dużą jasnością, a Księżyc wznosi się wysoko nad południowym horyzontem.
Pełnia Śnieżnego Księżyca w 2026 roku przypadła na pierwsze dni lutego. Są to jedne z najjaśniejszych nocy w roku, a lutowa pełnia bywa określana mianem „Śnieżnej” lub „Głodowej”. To drugie tego typu zjawisko w tym roku. Nazwa pochodzi od tradycyjnych określeń z tradycji rdzennych mieszkańców Ameryki Północnej dla lutowych pełni, przypadających często w czasie intensywnych opadów śniegu.
Pełnia Księżyca
Przypomnijmy, że pełnia to faza Księżyca, podczas której Księżyc znajduje się w opozycji do Słońca, tzn. kiedy Księżyc znajduje się po przeciwnej stronie Ziemi niż Słońce. Dokładniej, pełnia występuje wtedy, gdy długości ekliptyczne Słońca i Księżyca różnią się o 180 stopni.
Podczas pełni półkula Księżyca skierowana w stronę Ziemi osiąga maksimum oświetlenia, które obejmuje ją prawie w całości, a tarcza Księżyca jest widoczna w przybliżeniu jako koło; jednocześnie przeciwna jego półkula, niewidoczna z Ziemi, jest nieoświetlona. Pomimo że Księżyc w pełni jest 300–500 tys. razy ciemniejszy od Słońca, jego blask utrudnia prowadzenie obserwacji astronomicznych.
Zazwyczaj w jednym miesiącu kalendarzowym występuje jedna pełnia, a cykl faz wynika z ruchu obiegowego Księżyca wokół Ziemi.
Jedynie w czasie pełni możliwe jest wystąpienie zaćmienia Księżyca.
Fazą Księżyca przeciwną do pełni jest nów, gdy znajduje się on w koniunkcji ze Słońcem.
Fazy Księżyca
Księżyc ma cztery główne fazy, które cyklicznie zmieniają się w ciągu około 29,5 dnia: nów, pierwsza kwadra, pełnia i ostatnia kwadra (trzecia kwadra). Czasami fazy te dzieli się na osiem, uwzględniając fazy pośrednie (np. przybywający sierp, ubywający sierp).
Główne fazy Księżyca
– Nów: Księżyc znajduje się między Ziemią a Słońcem, jest niewidoczny z Ziemi;
– Pierwsza kwadra: Widoczna jest prawa połowa tarczy (na półkuli północnej), „przybywa” Księżyca;
– Pełnia: Ziemia znajduje się między Księżycem a Słońcem, cała tarcza jest oświetlona;
– Ostatnia kwadra (trzecia):widoczna jest lewa połowa tarczy (na półkuli północnej), Księżyc „ubywa”.
