Z wiekiem możesz zauważyć, że Twoja twarz stopniowo zmienia wygląd, nawet jeśli masa ciała pozostaje podobna. Policzki tracą wcześniejszą pełność, skronie mogą wydawać się bardziej zapadnięte, a linia żuchwy staje się mniej wyraźna. Przyczyną nie jest wyłącznie utrata jędrności skóry. Zmiany zachodzą też w tkance tłuszczowej i głębiej położonych strukturach, które stanowią podporę dla tkanek miękkich. Sprawdź, skąd bierze się utrata naturalnych proporcji twarzy i jakie procesy wpływają na jej wygląd wraz z wiekiem.
Co oznaczają naturalne proporcje twarzy?
Nie istnieje jeden zestaw proporcji, który można uznać za prawidłowy dla każdej osoby. Wygląd twarzy zależy między innymi od budowy kości, rozmieszczenia tkanek miękkich, rysów odziedziczonych po rodzicach czy indywidualnej mimiki.
Mówiąc o naturalnych proporcjach, mamy więc na myśli wzajemne relacje pomiędzy poszczególnymi obszarami charakterystyczne dla konkretnej twarzy – między innymi skroniami, policzkami, środkową częścią twarzy, okolicą ust, brodą i linią żuchwy.
Wraz z wiekiem relacje te mogą stopniowo się zmieniać. Jeśli zauważasz utratę objętości policzków, skronie stają się bardziej zapadnięte, a tkanki w dolnej części twarzy zmieniają położenie, cały kontur zaczyna wyglądać inaczej. Utrata naturalnych proporcji nie oznacza więc odejścia od uniwersalnego wzorca, lecz zmianę wcześniejszych cech konkretnej twarzy.
Dlaczego twarz zmienia się wraz z wiekiem?
Proces starzenia się obejmuje różne warstwy i struktury skóry, a widoczna zmiana rysów twarzy jest wynikiem procesów zachodzących równocześnie, w tym:
- zmiany w skórze – wraz z wiekiem zmniejsza się ilość kolagenu i elastyny, a skóra stopniowo traci część swojej sprężystości i jędrności. Zmienia się także jej grubość i poziom nawilżenia, przez co może słabiej przylegać do położonych głębiej tkanek;
- zmiany w tkance tłuszczowej – tkanka tłuszczowa twarzy jest rozmieszczona w różnych przedziałach. Wraz z wiekiem ich objętość i położenie mogą się zmieniać, co wpływa między innymi na wygląd policzków, skroni i dolnej części twarzy;
- przebudowa głębszych struktur podporowych – proces starzenia obejmuje również kości twarzoczaszki. Zmiany ich kształtu i objętości wpływają na podporę dla znajdujących się wyżej tkanek miękkich.
Co może przyspieszać zmiany proporcji twarzy?
Tempo starzenia i sposób, w jaki z czasem zmienia się owal twarzy, są indywidualne. Duże znaczenie mają uwarunkowania genetyczne i budowa anatomiczna, ale na kondycję tkanek przez lata oddziałują też czynniki zewnętrzne, takie jak:
- promieniowanie UV – wieloletnia ekspozycja przyspiesza fotostarzenie skóry i wpływa na struktury odpowiedzialne za jej sprężystość;
- palenie tytoniu – może przyspieszać procesy związane ze starzeniem skóry i pogarszać jej kondycję;
- duże wahania masy ciała – utrata lub przyrost tkanki tłuszczowej może zmieniać objętość poszczególnych obszarów twarzy;
- indywidualne predyspozycje – budowa kości, rozmieszczenie tkanki tłuszczowej, grubość skóry i cechy genetyczne wpływają na to, które oznaki starzenia pojawiają się wcześniej i gdzie są najbardziej widoczne.
Czy pielęgnacja może przywrócić naturalne proporcje twarzy?
Odpowiednio dobrana pielęgnacja pomaga utrzymać nawilżenie, wspiera barierę ochronną, dzięki czemu może poprawić ogólną kondycję skóry. Istotna jest także regularna fotoprotekcja, która ogranicza wpływ promieniowania UV odpowiedzialnego za fotostarzenie.
Możliwości kosmetyków mają jednak swoje granice, a preparaty stosowane na powierzchnię skóry nie są w stanie zapobiec wszystkim procesom zachodzącym z wiekiem w głębszych warstwach twarzy. Nie zmienią rozmieszczenia głębokich przedziałów tłuszczowych ani przebudowy kości twarzoczaszki.
Jeśli zależy Ci na poprawie proporcji twarzy, która obejmuje głębsze struktury skóry, wsparciem mogą być odpowiednio dobrane zabiegi gabinetowe. Jedną z możliwości są stymulatory tkankowe – preparaty iniekcyjne, które pobudzają procesy przebudowy tkanek, w tym produkcję kolagenu i elastyny.
Przed wykonaniem zabiegu potrzebna jest kwalifikacja medyczna, podczas której lekarz ocenia stan skóry, ogólny stan zdrowia oraz występowanie przeciwwskazań. W zależności od zastosowanego preparatu mogą należeć do nich między innymi ciąża i okres karmienia piersią, aktywne infekcje i stany zapalne, choroba nowotworowa oraz zaburzenia krzepnięcia krwi. Indywidualnej oceny wymagają niektóre choroby autoimmunologiczne i stosowanie leków wpływających na krzepnięcie. Przeciwwskazaniem może być również uczulenie na składnik konkretnego preparatu.
Ponieważ stymulatory tkankowe podawane są za pomocą iniekcji, po zabiegu mogą wystąpić skutki uboczne związane między innymi z wkłuciami. Do najczęstszych należą przejściowe zaczerwienienie, obrzęk, tkliwość i siniaki w miejscu podania, jednak możliwe działania niepożądane mogą różnić się też w zależności od zastosowanego preparatu.
Źródła: https://klinikamiracki.pl/rozwiazania/anti-aging/stymulatory-tkankowe
Artykuł powstał w ramach płatnej współpracy z firmą „Klinika Miracki”
