W czwartek, 17 września, o godzinie 14:00 przy Pomniku Zesłańców Sybiru w Alei Sybiraków w Parku im. Mieczysława Michalskiego w Lęborku odbędą się miejskie uroczystości upamiętniające 87. rocznicę agresji sowieckiej na Polskę. Tego dnia obchodzony jest także Światowy Dzień Sybiraka, który w 2013 roku został ustanowiony w Polsce świętem państwowym. Uczestnicy wspólnie uczczą pamięć ofiar agresji i okupacji sowieckiej, poległych, więzionych i zesłanych.
W programie uroczystości jest odśpiewanie hymnu państwowego, hymn Sybiraków, przemówienie burmistrza Lęborka, okolicznościowy występ uczniów z Zespołu Szkół im. Męczenników Marszu Śmierci KL Stutthof w Garczegorzu, apel pamięci i salwa honorowa, którą oddadzą żołnierze 1. Lęborskiego Batalionu Zmechanizowanego. Na zakończenie przybyłe delegacje i mieszkańcy złożą kwiaty i zapalą znicze przy pomniku.
O święcie
Światowy Dzień Sybiraka to polskie święto obchodzone co roku 17 września, upamiętniające rocznicę napaści Związku Radzieckiego na Polskę. Po raz pierwszy odbyło się w 2004 roku z inicjatywy Związku Sybiraków, a od 2013 roku ma status święta państwowego, ustanowionego uchwałą Sejmu. Tego dnia w całej Polsce przypominane są tragiczne losy tysięcy Polaków, którzy w wyniku sowieckiej napaści na wschodnie ziemie II RP znaleźli się w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Obchody służą zachowaniu w pamięci i świadomości kolejnych pokoleń Polaków tragedii i losu mieszkańców Kresów Wschodnich.
17 września 1939 r.
Tego dnia żołnierze Armii Czerwonej wkroczyli na ponad połowę terytorium II Rzeczypospolitej pod kłamliwym pretekstem „wzięcia w opiekę życia i mienia ludności ukraińskiej i białoruskiej” oraz „wyzwolenia ludu polskiego od nieszczęść wojny”. Dla Polski, walczącej od 1 września z niemieckim najeźdźcą, był to „cios w plecy”, a jego konsekwencje doprowadziły de facto do „czwartego rozbioru Polski”. Zaatakowane z dwóch stron państwo polskie nie było w stanie obronić swojej suwerenności i ocalić terytorium przed okupantami.
– 17 września to dla Sybiraków i Kresowian data szczególna, która w dramatyczny sposób naznaczyła ich życie. Obok terroru i wszechobecnej propagandy jednym z najgroźniejszych sowieckich narzędzi w walce z polskością stały się masowe deportacje ludności – kobiet, dzieci, mężczyzn. Deportacje były też wykorzystywane do pozyskania przez komunistyczny reżim darmowej niewolniczej siły roboczej. Masowe wysiedlenia miały miejsce przede wszystkim w latach 1940–41, kiedy Sowieci wywieźli na wschód ponad 320 tys. polskich obywateli. Stłoczeni w bydlęcych wagonach, wiezieni w nieludzkich warunkach, umierali już podczas wielotygodniowych transportów, a potem wskutek wycieńczającej pracy fizycznej i ekstremalnych warunków pogodowych, przede wszystkim przy wyrębie tajgi i w kopalniach – informuje Urząd Miejski Lęborku.
Mieszkańcy wschodnich kresów II RP zostali poddani przez Sowietów brutalnym represjom – pozbawiano ich wolności, zabierano mienie, a często życie. Szczególne represje dotknęły przedstawicieli polskich elit – żołnierzy, policjantów, urzędników, nauczycieli czy naukowców, na których dokonano szeregu zbrodni, symbolizowanych przez Katyń. Setki tysięcy naszych rodaków zesłano na Syberię i do Kazachstanu, skąd wielu z nich nigdy nie powróciło. Wielu z tych, którzy przeżyli ten tragiczny czas, musiało pozostać na emigracji.
Źródło: Urząd Miejski w Lęborku / Zdjęcia: Starostwo Powiatowe w Lęborku
