Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Lęborku planuje stworzenie nowej przestrzeni dla wiernych. Zaprezentowano wizualizację projektu autorstwa Ewy Weber, który zakłada urządzenie miejsca spotkań w podziemiach przy wejściu do zakrystii. Kameralne wnętrze ma służyć rozmowom po niedzielnych Mszach, spotkaniom grup parafialnych i wspólnemu spędzaniu czasu.
Nowa przestrzeń ma odpowiadać na potrzeby parafian i rozwijającego się życia wspólnotowego. Jak podkreśla proboszcz, pomysł nie narodził się z chęci stworzenia kolejnego estetycznego wnętrza, ale z codziennych doświadczeń osób zaangażowanych w życie parafii.
– Pomysł nie wziął się z potrzeby „zrobienia ładnego wnętrza”. On wyrósł z życia parafii. Po Mszach, nabożeństwach i spotkaniach ludzie często chcą jeszcze chwilę porozmawiać. Czasem trzeba usiąść z grupą, z gośćmi, z młodzieżą, z rodzinami, z osobami zaangażowanymi w parafię. I dobrze, żeby było na to miejsce. Kościół jest przede wszystkim miejscem modlitwy i liturgii. Ale parafia to także wspólnota ludzi. A wspólnota potrzebuje przestrzeni, w której można się spotkać twarzą w twarz. Nie tylko „minąć się” przy wyjściu. Można więc powiedzieć, że tak, to jest znak żywego parafialnego rytmu. Ale też zadanie. Bo jeśli życie parafii ma rosnąć, trzeba mu stworzyć dobre warunki – mówi ksiądz proboszcz Wojciech Klawikowski.
Projektowane miejsce ma służyć niewielkim grupom i kameralnym spotkaniom. Będzie przestrzenią do rozmów, wydarzeń formacyjnych i budowania relacji między parafianami.
– Wierni potrzebują przede wszystkim Boga. A spotkanie z Bogiem dokonuje się najmocniej w liturgii, w sakramentach, w modlitwie. Tego nic nie zastąpi. Ale człowiek nie żyje sam. Wiara dojrzewa także w rozmowie, w słuchaniu, w świadectwie, w formacji i we wspólnocie. Czasem jedno zdanie wypowiedziane po Mszy może komuś pomóc bardziej, niż nam się wydaje. Dlatego takie miejsce nie ma odciągać od kościoła. Ma pomagać budować więzi wokół kościoła. Ma być przestrzenią na spotkania formacyjne, rozmowy duszpasterskie, kameralne wydarzenia, spotkania grup i zwykłą ludzką obecność – wyjaśnia duchowny.
Pomieszczenie, w którym ma powstać nowe miejsce spotkań, ma długą i ciekawą historię.
– Starsi parafianie pamiętają, że przed laty była tam kotłownia. Stał tam duży żeliwny piec, a kościół ogrzewano węglem. Było to więc miejsce bardzo techniczne, ciężkie, robocze. Później, dzięki pracy wielu osób, przestrzeń została uporządkowana. Kamienie i cegły oczyszczono, wyszorowano i zabezpieczono. To była ogromna praca wykonana z sercem. Miejsce otrzymało wtedy nazwę Oratorium. W pamięci wielu parafian to Oratorium wiąże się także z posługą księdza kanonika Henryka Krenczkowskiego. Przez lata odbywały się tam spotkania formacyjne. Wspominane są m.in. spotkania młodzieżowej wspólnoty „Słowo”, wspólnoty Odnowy w Duchu Świętym „Genezaret”, a później także jako miejsce adoracji. Dlatego obecne plany nie przekreślają historii tego miejsca. Przeciwnie, chcą ją podjąć i nadać jej dalszy ciąg. To pomieszczenie już kilka razy zmieniało funkcję, ale cały czas służyło parafii. Teraz chodzi o to samo: żeby dalej służyło – mówi ksiądz proboszcz Klawikowski.
Dodaje, że dawne Oratorium nie znika jednak z życia parafii. Zostało przeniesione do nowego miejsca, które od czterech miesięcy działa jako miejsce wieczystej adoracji Najświętszego Sakramentu przez całą dobę, siedem dni w tygodniu.
Projekt autorstwa Ewy Weber zachowuje historyczny charakter wnętrza, eksponując ceglane sklepienia, łuki i kamienne elementy.
– Najważniejsze, by aranżacja była piękna, ale też użyteczna. Bo parafia potrzebuje miejsca, w którym ludzie będą chcieli usiąść, porozmawiać, posłuchać i wrócić. Jeśli dawna kotłownia mogła stać się Oratorium, to dziś ta sama przestrzeń może znów dostać nowe życie. Byle dalej służyła ludziom i była na chwałę Bożą – mówi proboszcz Wojciech Klawikowski.
Fot. Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Lęborku
