Nie trzeba jechać w Tatry, żeby zejść pod ziemię i zobaczyć niezwykłe formacje skalne. Na Pomorzu, zaledwie godzinę drogi od Lęborka, znajduje się miejsce, które bardziej kojarzy się z górskimi krajobrazami niż z nadmorskim regionem. W niewielkiej wsi Mechowo, niedaleko Pucka, kryje się osobliwość geologiczna, której próżno szukać w większości zakątków polskiego Niżu. To Groty Mechowskie – niewielka jaskinia z historią sięgającą tysięcy lat wstecz. Można ją zwiedzić podczas krótkiej wycieczki, a sama wyprawa pozwala odkryć zupełnie inne oblicze Pomorza.
Mechowo na pierwszy rzut oka nie zdradza, że pod powierzchnią ziemi znajduje się coś tak niezwykłego. Nie ma tu rozległych górskich masywów ani skalistych urwisk. Jest za to jaskinia, która powstała w sposób zupełnie inny niż większość znanych podziemnych grot. Jej historia zaczęła się od działalności wody przesączającej się przez osady pozostawione przez lodowiec.
Groty Mechowskie rozwinęły się w gruboziarnistych piaskowcach i zlepieńcach, których poszczególne fragmenty zostały połączone spoiwem kalcytowym. Przepływająca przez nie woda stopniowo wymywała luźniejszy materiał. Proces ten, nazywany sufozją, doprowadził do powstania niewielkich pustek, które z czasem utworzyły podziemne korytarze.
To właśnie geologiczna geneza sprawia, że jaskinia jest tak wyjątkowa. Stanowi dużą osobliwość w skali Niżu Środkowoeuropejskiego. W miejscu, gdzie trudno spodziewać się podziemnego labiryntu, natura stworzyła formację, która od lat przyciąga uwagę turystów, krajoznawców i naukowców.
Choć najstarsza znana wzmianka o grocie pochodzi z 1818 roku, okoliczni mieszkańcy znali ją już znacznie wcześniej. Właśnie w 1818 roku przeprowadzono pierwsze pomiary jaskini. Zainteresowanie tym niezwykłym miejscem rosło, a w 1908 roku władze pruskie uznały je za pomnik natury.
Po drugiej wojnie światowej rozpoczął się kolejny etap historii Grot Mechowskich. Zasypane fragmenty zostały odkopane, zabezpieczono również otwór wejściowy i część zagrożoną oberwaniem. Jaskinia została udostępniona turystom, dzięki czemu niezwykła formacja geologiczna przestała być wyłącznie obiektem zainteresowania naukowców i lokalnych odkrywców.
Dziś Groty Mechowskie są chronione jako pomnik przyrody nieożywionej. Ochroną objęto je w 1955 roku. Nie oznacza to jednak, że zwiedzający mogą swobodnie przemierzać wszystkie podziemne partie. Dla turystów dostępna jest jedynie niewielka część znajdująca się w pobliżu wejścia. Pozostałe fragmenty są trudno dostępne.
Sama trasa zwiedzania nie jest długa. Przejście oświetlonego elektrycznie odcinka zajmuje zaledwie kilka minut, a wejście jest płatne. Nie jest to więc wielogodzinna wyprawa pod ziemię, ale raczej okazja do zobaczenia z bliska zjawiska, które na Pomorzu należy do prawdziwych rzadkości.
Groty Mechowskie pokazują, że turystyczne atrakcje Pomorza nie kończą się na plażach, klifach i nadmorskich promenadach. Czasami wystarczy zboczyć z dobrze znanych tras, by odkryć miejsce o zupełnie innym charakterze. W Mechowie zamiast morskiego krajobrazu czeka podziemny świat ukształtowany przez wodę i geologiczne procesy zachodzące w osadach polodowcowych. A wszystko to znajduje się w zasięgu jednodniowej wycieczki z Lęborka.
Polecam autorowi najpierw zwiedzić te groty, a później napisać artykuł. Przecież tam praktycznie nawet nie da się wejść. Całe groty to jest to co widać na zdjęciu. Kilka filarów i zagłebień. Zwiedzania na 2 minuty.